Początki znanego nam dzisiaj obrazu tej rumuńskiej krainy giną w mrokach, spowite tajemnicą ukrytą za wysokimi szczytami Karpat Wschodnich i Południowych. Obrosłe dzikimi i gęstymi  lasami strome wzniesienia, oplatające niemal całą Transylwanię, stały się istną twierdzą,  w której od wieków krzyżowały się przenikające we wszystkich kierunkach, wpływy przeróżnych  ludów. Powstał tu osobliwy i malowniczy kulturowy konglomerat sięgający  jeszcze czasów Imperium Romanum.  Polska nazwa Transylwanii brzmi Siedmiogród. Jest on dużą historyczną  krainą w środkowej Rumunii. Położony jest na Wyżynie  Siedmiogrodzkiej zamkniętej ze wszystkich stron pasmami górskimi.  Głównymi miastami są Braszów, Kluż-Napoka, Sybin  i Târgu Mureş. Niniejszy artykuł poświęcimy jednej  z tras wiodących turystę przez kilka najciekawszych  miejsc regionu.

Podróż zaczynamy w Braszowie, mieście  założonym jeszcze przez Krzyżaków w XIII  w. Miał on być z założenia cytadelą, ostoją  łacińskiego świata w nieprzeniknionej  dziczy wschodu. W ciągu wieków stał  się natomiast jednym z najważniejszych  kupieckich miast, otwartym na obcych  kupców i podróżnych. Teraz jest centrum  turystycznym oferującym dla zwiedzających  szereg usług. Warto się tu udać na  Stare Miasto, wchodzące klinem pomiędzy  wzgórza, gdzie znajdują się ratusz  i słynny Czarny Kościół.  W najbliższej okolicy Braszowa, w miejscowości , natrafimy na największy  i najpiękniejszy zamek chłopski. Wznoszenie  tego typu założeń jest osobliwością  niespotykaną nigdzie indziej. Tylko  w Transylwanii lud, angażując siły z wielu  okolicznych wiosek, wznosił dla siebie  twierdze mające charakter refugiów, do  których uciekano w czasach niepokojów  i najazdów obcych wojsk.  Jadąc dalej na zachód trafimy na miasteczko  Făgăraş. Rozwijało się ono wokół  położonego w centrum zamku. Po wielu  przebudowach zamek uzyskał postać  potężnej fortecy, o nieregularnej czworobocznej  bryle, umocnionej w narożach  niskimi basztami. Obecnie jest znakomitym  przykładem kasztelu, tj. warownego dworu  mieszkalnego o silnych cechach obronnych.  Podróż po Transylwanii kończymy w Sybinie  oddalonym o około 70 km na zachód od  Braszowa. To piękne i dumne miasto, które  w pełni zachowało swój średniowieczny klimat.  W ciągu wieków Sybin stał się inspiracją  dla artystów i natchnieniem dla poetów,  będąc dla Siedmiogrodu tym, czym dla nas  jest Kraków, miejscem kultury i atmosfery,  wyłaniającej się z mroków dziejów. W XVI  w. włoski podróżnik Giovannandrea Gromo  zachwycał się jego domami z kamieni, brukowanymi  uliczkami i… kobietami pełnymi  wdzięku i uczciwymi. Podobnie jest dzisiaj.  Wysokie dachy starówki wskazują pierwsze  miejsce, gdzie warto się udać. To główny  rynek, tzw. Piata Mara. Dachy okalających  go kamienic mają charakterystyczne „oczy  miasta”, tj. okienka wysokich strychów.  Wieża ratuszowa jest znakomitym punktem  widokowym na Sybin i okolice. Widać stąd  Ewangelicki kościół parafialny – największą  gotycką bazylikę Siedmiogrodu, oraz Pasaż  Schodów, powstały jeszcze w XIII wieku przy  linii obwarować miasta.  U wielu osób słyszących nazwę Transylwania  wyobraźnia, wodzona stereotypowym poglądem  o tym miejscu, przedstawia mroczną  i posępną krainę z osadzonymi we mgle  cmentarzami, nad którymi góruje zamek  hrabiego Drakuli. Jednakże każdy wędrowiec  odwiedzający ten rejon Rumunii ujrzy  niespotykany klimat potężnych, kamiennych  twierdz zagubionych w niedostępnych wąwozach,  oryginalny folklor oraz pierwotną  florę i faunę, prawdziwą ostoję dla dzikich  zwierząt i roślin. Wpatrzony z zapartym  tchem turysta na tą jedną chwilę nabierze  ogłady i osobliwego respektu wobec nieznanych  mu tajemnic zamkniętych w obrosłych  mchem zamkowych, czy klasztornych  murach. Transylwania to godne polecenia  miejsce do spędzenia ciekawych wakacji  wśród wspaniałej, monumentalnej architektury  i dzikiej, niemal pierwotnej przyrody.

Tomasz Sajecki